Krąp

Krąp to wysoko wygrzbiecona, srebrzysta ryba bardzo podobna do leszcza, przez co porównanie krąp a leszcz jest klasycznym dylematem początkujących. Odróżnia go wyraźnie większa łuska, duże oczy oraz czerwonawe lub pomarańczowe nasady płetw piersiowych i brzusznych. W przeciwieństwie do leszcza rzadko przekracza 30 cm i nie pokrywa go tyle śluzu, a jego ciało jest bardziej srebrzyste niż złotobrązowe.

Bywa mylony z: Leszcz, Płoć, Rozpiór, Sapa.

Wartości ogólne — okręgi PZW i łowiska komercyjne mogą stosować inne wymiary i okresy ochronne.

Masowo zasiedla wolno płynące rzeki nizinne, kanały, starorzecza i jeziora, także silnie zeutrofizowane. Trzyma się dużych stad na spokojnych, umiarkowanie głębokich stołach z mulistym lub piaszczystym dnem. Na łowisku warto szukać go na krawędziach głębi, w zatokach i przy ujściach wolniejszej wody.

Bierze na białą larwę, ochotkę, drobne kawałki rosówki i pęczak, a większe osobniki na kukurydzę i pelet. Do zanęty sprawdza się drobno mielona sucha zanęta leszczowa z dodatkiem larwy i ochotki, mocno nawodniona. Krąp lubi kremowe, słodkie zapachy i chmurę drobnego pokarmu utrzymującą stado przy dnie.

Najskuteczniejszy jest feeder i metoda spławikowa z gruntowaniem. Do feedera wystarczy lekki kij do 90 g, żyłka główna 0,18–0,20 mm, przypon 0,10–0,12 mm i haczyk 14–18. W spław dobrze pracuje żyłka 0,14 mm i przypon 0,10 mm z drobnym haczykiem do larwy. Brania krąpa bywają delikatne, więc opłaca się czuły szczytówka i lekki zestaw.

Bierze przez cały ciepły sezon, a szczyt aktywności przypada od maja do września. Żeruje głównie za dnia i o zmierzchu, w upały schodząc na chłodniejsze partie dna. Tarło odbywa późną wiosną w płytkiej, zarośniętej wodzie, po czym stada wracają na regularne żerowanie.

Mięso jest smaczne, lecz bardzo ościste, przez co krąp uchodzi za rybę drobnicową. Najlepiej sprawdza się usmażony w całości po dokładnym ponacinaniu ości lub przerobiony na kotlety mielone. Często wykorzystywany jako doskonała żywa i martwa przynęta na drapieżniki.

Krąp jest rodzimym gatunkiem i nie podlega ogólnokrajowemu wymiarowi ochronnemu. Krzyżuje się z leszczem i płocią, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie mieszańców. Ze względu na dużą liczebność stanowi istotny pokarm szczupaka, sandacza i suma.