Sandacz

Sandacz ma smukłe, wrzecionowate ciało, dwie wyraźnie oddzielone płetwy grzbietowe (pierwsza kolczasta) i charakterystyczne szkliste, „mętne" oczy przystosowane do widzenia po zmroku. W paszczy widać dwa duże kły. Bywa mylony z młodym szczupakiem, ale szczupak ma jedną płetwę grzbietową i płaską paszczę; od okonia odróżnia go brak wyraźnych pasów i smuklejsza sylwetka.

Bywa mylony z: Szczupak, Okoń.

Wartości ogólne — okręgi PZW i łowiska komercyjne mogą stosować inne wymiary i okresy ochronne.

Lubi twarde, czyste dno — żwir, kamień, glinę, zatopione konary. Znajdziesz go w głębszych jeziorach, dużych rzekach, kanałach i zbiornikach zaporowych, często przy filarach mostów, krawędziach toru wodnego i podwodnych łachach. Za dnia trzyma się głębi, o zmierzchu podchodzi na płytsze stoły żerowe za stadami uklei i płoci.

Podstawą jest smukła guma na główce jigowej (rippery, shady w naturalnych kolorach), a także woblery głęboko pływające do trollingu. W metodach naturalnych bezkonkurencyjny jest martwa lub żywa smukła rybka — ukleja, drobna płoć, jazgarz — podawana z gruntu. Sandacz nie lubi grubych, przysadzistych przynęt.

Spinning z lekkim jigowaniem to klasyka: wędka o wyrzutce do 20–35 g, plecionka 0,10–0,14 mm i przypon fluorocarbonowy 0,30–0,40 mm, hak lub główka jigowa dobrana do przynęty. Bierze delikatnie, często „na sam stuk", dlatego trzeba czuć przynętę i zacinać szybko. Skuteczny jest też dropshot przy dnie oraz połów z gruntu na martwą rybkę z przyponem 0,35 mm i hakiem nr 1–2/0. Trolling głębokimi woblerami sprawdza się na dużych akwenach.

Najlepiej bierze latem i jesienią, a szczególnie o zmierzchu, w nocy i o świcie — to ryba zmroku. Tarło odbywa późną wiosną, na twardym dnie lub korzeniach, po czym samiec strzeże gniazda; wtedy obowiązuje okres ochronny. W ciepłe, parne noce i przy zmętnieniu wody po deszczu aktywność żerowa wyraźnie rośnie.

To jedna z najbardziej cenionych ryb kulinarnych — mięso jest białe, delikatne, chude i pozbawione drobnych ości. Filet sandacza smakuje wybornie smażony, pieczony czy grillowany i jest klasykiem eleganckiej kuchni. Ze względu na wolny wzrost i wartość gatunku warto zabierać tylko pojedyncze sztuki wymiarowe.

Sandacz to rodzimy, ceniony drapieżnik zasiedlający wody, w których woda bywa mętna — jego wzrok radzi sobie tam lepiej niż u konkurentów. Okazy przekraczają metr długości i kilkanaście kilogramów. Jest wrażliwy na barotraumę przy wyciąganiu z dużych głębokości, dlatego przy wypuszczaniu warto działać sprawnie.