Pstrąg tęczowy

Pstrąg tęczowy ma smukłe ciało gęsto pokryte drobnymi czarnymi plamkami, także na ogonie, oraz charakterystyczną różową lub tęczową wstęgę wzdłuż boku. To właśnie ta wstęga i plamkowany ogon odróżniają go od pstrąga potokowego, który nie ma różowego pasa. Od źródlanego różni się brakiem marmurkowego wzoru i białych lamówek płetw.

Bywa mylony z: Pstrąg potokowy, Pstrąg źródlany.

Wartości ogólne — okręgi PZW i łowiska komercyjne mogą stosować inne wymiary i okresy ochronne.

W Polsce najczęściej spotykany na łowiskach pstrągowych typu „złów i wypuść”, w hodowlach oraz w niektórych rzekach i zbiornikach, gdzie bywa zarybiany. Preferuje chłodną, dobrze natlenioną wodę. Na łowiskach komercyjnych trzyma się przy dopływach świeżej wody, w głębszych partiach i przy strukturze dna.

Bierze na sztuczne muchy, nimfy, streamery oraz przynęty spinningowe: obrotówki, małe woblery, gumy i błystki wahadłowe. Na łowiskach hodowlanych skuteczne bywają też pasty pstrągowe (dozwolone regulaminem) i sztuczna kukurydza. To ryba żarłoczna, chętnie reagująca na jaskrawe, ruchliwe przynęty.

Łowi się go na muchę i spinning, a na łowiskach także w gruncie z pastą. Do spinningu sprawdza się lekki kij do 15–20 g, plecionka 0,08–0,10 mm lub żyłka 0,20 mm i mikroprzynęty. Do muchy wystarczy wędka #4–6 ze streamerem lub nimfą. Pstrąg tęczowy walczy energicznie, z efektownymi skokami, więc warto mieć zestaw z zapasem mocy.

Na łowiskach specjalnych bierze niemal cały rok, najlepiej w chłodniejszej wodzie od jesieni do wiosny oraz przy zachmurzeniu. W upały żeruje słabiej i schodzi głębiej. Aktywny szczególnie o świcie i zmierzchu; w hodowlanych warunkach brania zależą też od pory karmienia.

Pstrąg tęczowy to jedna z najpopularniejszych ryb kulinarnych — mięso jest delikatne, mało ościste i świetne pieczone, grillowane, smażone i wędzone. Łatwo dostępny z hodowli przez cały rok. Na łowiskach „złów i wypuść” obowiązuje jednak wypuszczanie ryb zgodnie z regulaminem.

Pstrąg tęczowy pochodzi z Ameryki Północnej i został sprowadzony do Europy do hodowli oraz zarybień. W polskich warunkach zwykle nie tworzy trwałych, samorozmnażających się populacji, dlatego jego stada utrzymują się głównie dzięki zarybieniom. To podstawa łowisk pstrągowych i akwakultury w Polsce.