Tołpyga pstra
gatunek inwazyjnyHypophthalmichthys nobilis
Większa i ciemniej ubarwiona kuzynka tołpygi białej, także pochodząca z Azji. Filtruje plankton, przez co klasyczne wędkarskie metody rzadko ją kuszą.
Jak rozpoznać
Tołpyga pstra jest większa i ciemniej ubarwiona od tołpygi białej, z nieregularnymi ciemnymi plamami na srebrzystych bokach i bardzo dużą głową. Ma niżej sięgającą kilowatą krawędź brzucha (tylko za płetwami brzusznymi) oraz dłuższe, gęściej upakowane wyrostki filtracyjne. Od tołpygi białej odróżnia ją właśnie plamiste ubarwienie i masywniejsza sylwetka.
Bywa mylony z: Amur, Tołpyga biała.
Wymiar i okres ochronny
| Wymiar ochronny | brak ogólnokrajowego |
|---|---|
| Okres ochronny | brak ogólnokrajowego |
Wartości ogólne — okręgi PZW i łowiska komercyjne mogą stosować inne wymiary i okresy ochronne.
Gdzie żyje i gdzie łowić
Występuje w tych samych żyznych zbiornikach zaporowych, dużych stawach i wolniejszych rzekach co tołpyga biała. Trzyma się otwartej toni, gdzie filtruje zooplankton, i cieplejszych warstw wody. Bywa wpuszczana razem z tołpygą białą do zbiorników w celach hodowlanych i przeciwzakwitowych.
Na co bierze tołpyga pstra
Filtruje głównie zooplankton, więc na wędkę bierze wyjątkowo rzadko i zwykle przypadkiem. Podobnie jak u tołpygi białej najskuteczniejsze są techniki z zawiesistą, drobną zanętą i przynętami imitującymi cząstki pokarmu. Klasyczne przynęty gruntowe rzadko ją kuszą.
Jak łowić — metoda i zestaw
Celowe łowienie jest trudne, a wiele ryb łapie się z zacięcia za ciało. Jeśli poluje się na nią świadomie, potrzebny jest mocny zestaw karpiowy lub gruntowy z żyłką 0,30–0,35 mm, bo ryba osiąga dużą masę i mocno holuje. Duży podbierak i mata są tu przydatne. Jako gatunek inwazyjny — złowionych osobników nie wolno wypuszczać z powrotem do wody.
Kiedy łowić — sezon i tarło
Największą aktywność wykazuje latem, w ciepłej wodzie bogatej w plankton. Wraz ze spadkiem temperatury wiosną i jesienią żeruje słabiej i schodzi głębiej. Zimą jest praktycznie nieaktywna wędkarsko.
W kuchni
Mięso jest jadalne i podobne w charakterze do tołpygi białej — białe, dość tłuste, ale z licznymi drobnymi ośćmi. Najlepiej sprawdza się wędzone lub przerobione na farsz i kotlety. Jako gatunku inwazyjnego złowionej ryby nie wolno wypuszczać z powrotem, należy ją zabrać.
Ciekawostki i status
Tołpyga pstra to azjatycki gatunek obcy, hodowany i wprowadzany razem z tołpygą białą. Osiąga jeszcze większe rozmiary niż jej biała kuzynka, przekraczając niekiedy kilkadziesiąt kilogramów. Jako filtrator zooplanktonu konkuruje z rodzimymi rybami i narybkiem, co czyni ją gatunkiem problematycznym ekologicznie.